Strategie autoprezentacyjne w reportażach podróżniczych Wojciecha Cejrowskiego

Wojciecha Cejrowskiego technik autoprezentacyjnych, które demaskuje,

uwydatniając nawet najdrobniejsze ich przejawy, za pomocą

których świadomie kreuje swój własny wizerunek oraz – z pozoru

niepostrzeżenie, ale umiejętnie – steruje jego odbiorem przez czytelnika.

Mamy nadzieję, że książka będzie zachętą do podjęcia dalszych –

bardziej kompleksowych badań – nad strategią autoprezentacji Cejrowskiego

również w innych aspektach jego bogatej (i jakże wzbudzającej

emocje i kontrowersje) działalności dziennikarskiej.

Celem książki nie jest oczywiście wartościowanie tych technik autoprezentacyjnych

– wszak o sukcesie książki stanowi między innymi

indywidualny zamysł twórczy i świadomość pisarska jej autora, a ich

wykorzystanie leży już tylko w jego gestii. Jak dowodzi liczba sprzedanych

egzemplarzy Rio Anacondy oraz Gringo wśród dzikich plemion, Cejrowski osiągnął niewątpliwie sukces czytelniczy, choć na próbę odpowiedzi

na pytanie, jakie jest miejsce Wojciecha Cejrowskiego w historycznoliterackim

szeregu wybitnych polskich podróżopisarzy, wśród

których, naszym zdaniem, należy wymienić zwłaszcza Olgierda Budrewicza,

Alinę i Czesława Centkiewiczów, Arkadego Fiedlera, Ferdynanda

Goetla, Ryszarda Kapuścińskiego, Antoniego Ossendowskiego,

Ksawerego Pruszyńskiego, Melchiora Wańkowicza i Lucjana Wolanowskiego,

będziemy musieli jeszcze poczekać.